Keramiekfabriek Ceramano:
Oprichting:
De keramiekfabriek Ceramano werd in 1959 opgericht door Jakob Schwaderlapp die eigenaar was van Jasba Keramik in Ransbach-Baumbach die hij in 1926 had opgericht. Ceramano werd opgericht voor de vervaardiging en productie van hoogwaardig, handgemaakt studio- en kunstkeramiek. Zijn zoon Willi Schwaderlapp die medevennoot was nam in 1964 de leiding van het bedrijf over.
Ontwerpers:
Hans Welling 1959-1961
Gerda Heuckeroth 1962-1964
László Dudas 1958-1967
Merken en kleisoorten:
Het Ceramano keramiek is aan de onderzijde met de hand gemerkt / gegraveerd (wat het effect van uniek studio/ atelier keramiek versterkt) door de decorateur. De gravering bevat het modelnummer (meestal drie cijfers), de decornaam (bijvoorbeeld Agina), de fabrieksnaam Ceramano, de locatie W. Germany en is tevens vaak voorzien van de initialen van de decorateur en het woord Handarbeit wat betekent dat het stuk op de hand vervaardigd is.
Ceramano gebruikte voor de vervaardiging van het keramiek verschillende soorten klei, waardoor er niet één typische kleikleur is die je aan de basis van de voorwerpen kunt achterhalen. Wel werd er bijvoorbeeld vaak rood-bruine, lichtbruine, donkerbruine tot zwarte klei gebruikt.
Sluiting:
De keramiekfabriek Ceramano hield door faillissement in 1984 op te bestaan.
Hans Welling:
Hans Welling was een Duitse keramiek- en porseleinontwerper uit het midden van de 20e eeuw. Voor de West-Duitse keramiekfabriek Ceramano, waar hij van 1959 tot 1961 artistiek directeur was, ontwierp hij hoogwaardige keramische objecten, waarvan de vervaardiging tot dan toe alleen aan kleine keramiekateliers voorbehouden was. Hans Welling gebruikte de sgraffito techniek en experimentele vulkanische oppervlakteglazuren (fat lava) in weelderige kleuren. Tevens ontwierp hij keramiek met een korstachtige afwerking om de indruk te wekken dat het werk van een archeologische opgraving afkomstig was. Zijn oeuvre was enorm en zijn experimenten met oppervlakken en glazuren waren verbazingwekkend. Toen Ceramano met de gehele collectie een wervingscampagne startte en deze op de “Frankfurter Frühjahrsmesse” tentoonstelde werd Hans Welling voorgesteld als de man die verantwoordelijk was voor niet alleen alle vormen en decors, maar ook de gehele presentatie en productreclame (tentoonstellingstands, catalogi, reclamefoto’s en advertenties), de visie van de onderneming en het concept van het gehele programma. Hans Welling deed dit werk tot 1962 waarna het werd overgenomen door Gerda Heuckeroth. Hans Welling die buiten Ceramano werkzaam is geweest voor de keramiekfabrieken Keto, Ruscha en voor de porseleinfabriek Goebel was medeoprichter van de Deutscher Design Club DDC ter bevordering van goed design.
Gerda Heuckeroth:
Gerda Heuckeroth is een Duitse keramiekontwerpster uit het midden van de 20e eeuw en is een van de weinige bij naam bekende ontwerpsters uit het populaire West-Germany Fat Lava tijdperk. Gerda Heuckeroth ontwierp van 1962 tot 1964 kunstkeramiek voor de West-Duitse keramiekfabriek Ceramano. Tevens heeft zij stukken keramiek ontworpen voor de keramiekfabrieken Ruscha (1959) en Carstens Tönnieshof (1964). Haar ontwerpen kenmerken zich door modernistische, brutalistische vormen en het gebruik van reliëfs (zoals verhoogde cirkels en geometrische patronen). Later begon ze voor zichzelf met een eigen keramiekstudio in Berlijn.
László Dudas:
László Dudas was een Hongaarse keramist, kunstenaar en ontwerper die van 1958 tot 1967 kunstkeramiek ontwierp voor de West-Duitse keramiekfabriek Ceramano. Hier was László Dudas een van de vaste en invloedrijke ontwerpers die unieke vormen en glazuren creëerde. Zijn ontwerpen voor Ceramano kenmerken zich door organische, moderne vormen, handgedraaide studio-objecten en bijzondere, matte of gestructureerde glazuren (vaak in aardetinten, beige en bruin). László Dudas begon na zijn periode bij Ceramano zijn eigen keramiekwerkplaats in Höhr-Grenzhausen, tegenwoordig het moderne centrum voor keramisch vakmanschap en opleiding.